Tarihe tanıklık eden evler - 2


Tarih, belgeler üzerine inşa edilir. Bir de yazılmamaış,  bir tarih var. Bunlar, anılarda kalanlar. Millet olarak, günlük, hatıra yazma gibi bir alışkanlığımız genellikle de yoktur. Bu nedenle de bir çok önemli olay, kişi, tarih sahnesinden silinir gider.

Benim anlatacaklarım, birileri yazmaz ise bir nesil sonra bilinmeyecek. Yazacaklarımın bir kısmına ben şahit olmuşumdur, bir kısmı, vefat eden ve halen hayatta olan benden çok ileri yaşlardaki büyüklerimizin anlattıklarının bir toplamıdır. Belgesi yok, bulunabilir mi?, belki.

Kişi adlarını vermeyeceğim, olayın ikinci kişisi' nin oğlu (tek evlattır) vefat etmiş, ancak torunları halen hayatta olabilir. En büyükleri benden her halde 10 yaş kadar veya biraz daha fazla küçüktür. Araştırdım ancak ulaşamadım. Ulaşabilse idim, eksik kalan yerleri tamamlayabillerdi. Her hangi bir şekilde bu yazıyı görecek olurlar ise, lütfen bana ulaşsınlar. Benim bildiğim, ellerinde çok belge, fotoğraf ve bırakıt olmalı. Bir kısmını görmüşlüğüm var.


hanimteyzekucukOlayın ilk kişisi Hanım teyze (ismini ne ben ne aile büyüklerim bu şekilde biliyor, kendisine bu adla hitap edilmesini istemiş. Belki annem, babam dedem, ve şimdi hepsi vefat etmiş büyüklerim biliyorlardı). Ben görmedim, ben doğmadan yıllar önce ölmüş, zannediyorum 90 ' lı yaşlarda imiş. Benden daha büyük ve hayatta olan aile bireyleri görmüş. Yazacaklarım, Hanım teyzenin ve yakınlarının o yıllarda anlattıklarından bize ulaşmış durumda. Bu konuyu ailemin bireyleri, Hanım Teyzenin hemen hemen bizim eve gelmesi.

Hanım Teyze saray kökenli. Konuşması, bu kökenden gelen kişilerin aksanı ile,; yaporum, ederum, gidorum gibi. 17 yaşında dul ve bir erkek çocuklu olarak kalmış.  Eşi Kıbrıs valisi. Tarihlere baktığımızda ya sonuncu ya da ondan bir önceki vali olmalı. Kocası ile belirli yaş farkı her halde vardı. Oğlunun ismini biliyoruz (Hilmi bey), Albay. Hanım teyze, oğlunun Mustafa Kemalin arkadaşı olduğunu söylermiş. Okuldan mı, yoksa savaştan mı bilmiyoruz. . Bir dönem İzmirde, yine ayni bölgede  bir başka evde kiracı olarak yaşamışlar, 1923 te resmini gördüğünüz evi almışlar. İzmirden önceki dönemi biz bilmiyoruz. Bilenler de hayatta değil. Oğlu muhtemelen 1930 ' lu yılların ilk yarısında vefat etmiş. Hayatta olan en büyük aile bireyimiz, onu hiç görmemiş. Ben, Kıbrıs Tarih kurumuna bir mail gönderdim, ama bir cevap gelmedi. Gelir ise yayınlarım.

İkinci kişi, tipik bir hanım efendi. Konuşma hanım Teyze gibi. Kendisine abla diye hitap ederdik ama, benden her halde 40 yaş kadar büyüktü. Ailenin benden büyük kişileri (Benim içinde bulunduğum nesil) abla dedikleri için biz de öyle söylerdik. Adını vermeyeceğim, A abla diyeceğim. Hayatı tam bir roman. Hanım Teyze, dul kalıp yaşlanmaya başlayınca, oğlu tarafından kendisine bir kız evlat bulunuyor. Eskişehirden olabilir. Açıkçası, A ablamız, para karşılığında dayıları tarafından satılıyor. A abla çok küçük yaşta hem öksüz hem yetim kalmış biri. Hanım teyze ile birlikte yaşıyor. Evlatlık olarak alınıp alınmadığını kesin bilmiyorum, ama ev sonuçta A ablaya kaldığına göre her halde nüfusa geçirilmiştir diye düşünüyorum. Evlendiriliyor, mutsuz bir evlilik ve boşanma. Oğlu bu evllilikten doğuyor. Güleç, sevecen, yardım sever, kültürlü biri. Kitap okurdu. Hem eski hem de yeni Türkçe olarak.  Romatoid artritli idi. Ben ilk defa, dizden altın iğnesi yapıldığını onda görmüştüm. Ben orta okul sıralaraında idi. Doktoru, rahmetli Ömer Yiğitbaşı idi.

Anıları dah da uzatmak istemiyorum. Özel yaşantısına ait bilgiler olabilir.

Evin yapısını içini de çok iyi bilirim. Şu anda evin sahipleri kimlerdir bilmiyorum. Evin güzelim, ortaları Jaluzi özellikte olan ağaç pamcurları artık yok, bodrum ve depo katının sokağa bakan küçük pencereler de yok.  Hemen hemen her gün görüşülen kişilerdi.

Bir müddet aile bireylerini araştırmaya devam edeceğim. Bulamaz isem geri kalan kısmını, evin özellikleri ile birlikte yazarım.

Ev Büyük fettah sokaktadır

Eleştiri, hata ve katkılarınız için

oskocana@yahoo.com.tr   adresine yazabilirsiniz.

14 Mart 2017

Osman Koçanaoğulları - İZMİR


COPYRIGHT   2014    Osman Koçanaoğulları    İZMİR